Kurert av én trosbønn og et nattlig englebesøk

Året 2020 fekk eg kreft på venstre lunge. «Dette er alvorleg og vi kan ikkje få det bort,» sa legen.

Eg tok dette med stor ro. Seinare fekk dei svar på prøvane som viste at det var grovcella kreft, noko som det er svært få som har.

Den vart då behandla med medisin.

Nytt tilfelle av kreft

I 2025 merka eg litt nummenheit i handa og tunga. Lege vart kontakta og eg blei tatt med i ambulanse til sjukehuset for kontroll.

Der tok dei MR på hovudet. Eg blei innkalla på kontoret til legen: 

«Vi har funne 10 svulstar på hjernen. Dette må behandlast straks. Vi har tatt kontakt med Haukeland sjukehus for stråling, men du må vere her nokre dagar for å ta medisin før stråling. Dette er veldig alvorleg.»

Eg forstod situasjonen eg var komen i. Eg hadde fortsatt den same roa at dette skulle gå bra, men vart eg sendt til Haukeland sjukehus for stråling, så måtte dei stråle heile hjernen. Dette ville gå ut over heile min hjernefunksjon.

I ventetida for stråling kom overlegen inn på rommet mitt og sette seg ned i stolen. «Vi veit ikkje kva vi skal gjere, vi ser ikkje lyst på dette.»

Eg forstod kva han meinte, og sa at heime vart det sagt «Eg ser ikkje problem, berre løysingar.» «Det var gode ord,» sa legen. Vi går på den, vart vi einige om, og tok kvarandre i handa.

«Eg har berre eitt håp»

Svein Magne Pedersen vart kontakta på telefonen. Eg fortalde om situasjonen: «Eg har berre eitt håp, det er at du ber for meg og Jesus grip inn.»